Pierwszym momentem wprowadzenia podatku VAT na świecie było wprowadzenie takiego podatku w Wielkiej Brytanii w 1798 roku. Wynosił on wtedy, w najwyższej opcji, 10 procent dochodów (przy czym był płacony dopiero przy dochodzie 200 funtów rocznie). Należy tu wspomnieć, że średnia roczna pensja była równa 20 funtów na osobę, zatem dotyczył on jedynie osób, które osiągały dochody dziesięciokrotnie większe niż średnia. W 1802 roku został on chwilowo zniesiony jednak powrócono do niego już po roku przy czym najwyższą stawkę zmniejszono do 5 procent ale i zmieniono dolny próg podatkowy do 50 funtów. Dwa lata później ponownie podniesiono najwyższą stawkę do 10 procent. Jak można się domyślić podatek ten nie cieszył się dobrą opinią co, w 1816 roku, skutkowało jego ponownym zniesieniem aż do 1840 roku, kiedy to został ustalony na 3 procent dla dochodów powyżej 150 funtów rocznie (stan ten miał być jedynie przejściowy lecz w 1853 roku podatek dochodowy został przepchnięty przez parlament ponownie, na okres 7 lat). Od tej VAT w Wielkiej Brytanii trwa aż do czasów dzisiejszych, z małymi problemami (w 1874 roku podjęto próbę jego całkowitego zniesienia ale próba ta nie powiodła się).
W Stanach Zjednoczonych po raz pierwszy VAT pojawił się w roku 1861- jego wprowadzenie wymusiła wojna domową, która trzeba było dofinansowywać. Zasady były następujące: do 600 USD podatnik był zwolniony, natomiast powyżej tej kwoty do 10 tysięcy USD obowiązywała stawka 3 procent, powyżej 10 tysięcy USD obowiązywała stawka 5 procent. W 1872 roku podatek został zlikwidowany. Pomimo prób wskrzeszenia sztuka ta nie udawała się- w 1894 roku gdy uchwalono VAT 2 procent od kwoty powyżej 4 tysięcy USD Sąd Najwyższy uznał tę ustawę za sprzeczną z Konstytucją. Upór jednak nadal istniał wobec czego w 1913 roku ratyfikowano poprawkę do Konstytucji z 1909 roku- która wprowadzała podatek dochodowy.