Posts Tagged ‘ciekawostki’
Podatek VAT (czyli ang. Value Added Tax- podatek wartości dodanej lub w polskim skrócie PTU – czyli Podatek od Towarów i sług) jest to podatek pośredni, które w założeniu ma jak najmniej oddziaływać na cenę ostateczną towaru bądź usługi, które oferujemy.
VAT jest płacony przez każdą jednostkę w łańcuchu dostaw towarów w opozycji do podatku obrotowego, w którym to ostatni łańcuch uiszcza opłatę podatkową w zamian dostając wcześniejszy towar, materiały bądź usługi w cenie bez VATu. Kwotę podatku umieszcza wtedy ostatni łańcuchu czyli konsument.
Podczas obliczania podatku należy pamiętać, że podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Nadmieńmy, że podatek naliczony to suma kwot podatku określonych w fakturach, które otrzymał podatnik; suma kwot podatku, która wynika z dokumentu celnego (jeśli towar jest importowany); zryczałtowany zwrot podatku.
Podatnik może obniżyć podatek należny o podatek naliczony jeśli nabyte towary oraz usługi dotyczą dostawy towarów lub też usług świadczonych przez podatnika.
Jeśli kwota podatku naliczonego jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik może obniżyć o tę różnicę podatek należny przypadający za następne okresy rozliczeniowe.
Pamiętajmy też o tym, że podatnikom którzy posiadają obrót opodatkowany w całości lub też w części przez stawkę niższą niż 23 procent, przysługuje prawo do zwrotu z właściwego urzędu skarbowego tej różnicy podatku do wysokości nieprzekraczającej 23 % obrotu, który jest opodatkowany stawkami obniżonymi oraz podatku naliczonego, który wynika z nabycia danych towarów i usług.
W przypadku podatników, którzy dokonują sprzedaży opodatkowanej jedynie w stawce 23 %, a u których podatek naliczony jest większy od podatku należnego, przysługuje zwrot różnicy podatku z właściwego urzędu skarbowego w kwocie wyższej od kwoty podatku naliczonego przy nabyciu towarów oraz usług.
Pierwszym momentem wprowadzenia podatku VAT na świecie było wprowadzenie takiego podatku w Wielkiej Brytanii w 1798 roku. Wynosił on wtedy, w najwyższej opcji, 10 procent dochodów (przy czym był płacony dopiero przy dochodzie 200 funtów rocznie). Należy tu wspomnieć, że średnia roczna pensja była równa 20 funtów na osobę, zatem dotyczył on jedynie osób, które osiągały dochody dziesięciokrotnie większe niż średnia. W 1802 roku został on chwilowo zniesiony jednak powrócono do niego już po roku przy czym najwyższą stawkę zmniejszono do 5 procent ale i zmieniono dolny próg podatkowy do 50 funtów. Dwa lata później ponownie podniesiono najwyższą stawkę do 10 procent. Jak można się domyślić podatek ten nie cieszył się dobrą opinią co, w 1816 roku, skutkowało jego ponownym zniesieniem aż do 1840 roku, kiedy to został ustalony na 3 procent dla dochodów powyżej 150 funtów rocznie (stan ten miał być jedynie przejściowy lecz w 1853 roku podatek dochodowy został przepchnięty przez parlament ponownie, na okres 7 lat). Od tej VAT w Wielkiej Brytanii trwa aż do czasów dzisiejszych, z małymi problemami (w 1874 roku podjęto próbę jego całkowitego zniesienia ale próba ta nie powiodła się).
W Stanach Zjednoczonych po raz pierwszy VAT pojawił się w roku 1861- jego wprowadzenie wymusiła wojna domową, która trzeba było dofinansowywać. Zasady były następujące: do 600 USD podatnik był zwolniony, natomiast powyżej tej kwoty do 10 tysięcy USD obowiązywała stawka 3 procent, powyżej 10 tysięcy USD obowiązywała stawka 5 procent. W 1872 roku podatek został zlikwidowany. Pomimo prób wskrzeszenia sztuka ta nie udawała się- w 1894 roku gdy uchwalono VAT 2 procent od kwoty powyżej 4 tysięcy USD Sąd Najwyższy uznał tę ustawę za sprzeczną z Konstytucją. Upór jednak nadal istniał wobec czego w 1913 roku ratyfikowano poprawkę do Konstytucji z 1909 roku- która wprowadzała podatek dochodowy.